PORTRET-INTERVIEW IN KRANT N.A.V.TENTOONSTELLINGEN EN MUZIEKUITVOERING.

“Ik kan zo genieten van het inspireren van anderen en van het geluk van een ander. Het is essentieel in mijn leven, een inspiratiebron.”

Na een zeer geslaagde groepsexpositie in februari 2003 in de Openbare Bibliotheek in Best met als thema: Mens in beweging, zal Annet Hoeijmans op 26 juni te zien zijn op het zomerconcert in Best. Achter de piano, één van de vele manieren waarop zij haar gevoelens probeert te uiten. Reden om eens een kijkje te nemen in het leven van deze (levens)kunstenares en coach.

Hoeijmans werd geboren in Heerlen en groeide op in het nabijgelegen Hoensbroek. Het gezin bestond uit 5 kinderen. “Mijn moeder leefde voor haar kinderen en was er altijd. Dat heeft mij voor een deel gevormd.”
Door het beroep van haar vader, mijnwerker, leerde zij al snel dat samenwerken heel belangrijk was. “Samen sta je sterk, dat is mijn lijfmotief.” Dat is ook de insteek van haar kunstenaarschap. Hoeijmans gelooft dat je in samenwerking met meerdere mensen veel meer kunt bereiken dan alleen. “Ik geloof erg in de aanstekelijkheid van enthousiasme en bevlogen samenwerking. Dat is een rode draad in mijn leven.”

Op haar zesde kwam de Limburgse in aanraking met de piano. Iedere zomer ging ze met haar ouders, broers en zusje naar een huis in Aerdenhout, waar een piano stond. Ze ging erachter zitten en speelde wat ze van binnen voelde. “Mijn vader vond dat heel bijzonder en zei: dat kind moet op pianoles.” Tot haar veertiende heeft zij deze lessen gevolgd, maar in de puberteit was de pianoleraar niet in staat haar geïnteresseerd te houden en stopte ze ermee.
Pas toen haar eigen kinderen peuters waren, kwam haar passie voor muziek maken terug.

Al op vroege leeftijd begon Hoeijmans te werken, de mogelijkheid om te gaan studeren heeft ze zelf ingeleverd. “Bij ons thuis had iedereen gelijke rechten. Mijn vader was vooruitstrevend voor die tijd en zei altijd: ‘vrouwen moeten niet achter het aanrecht blijven staan’. Maar financieel hadden we het niet al te breed thuis. Ik koos er toen vrijwillig voor om te gaan werken, zodat de jongens konden studeren.”

De afgelopen vijftien jaar heeft ze zich wel eens afgevraagd of het volgen van een opleiding op het gebied van kunst of muziek (alsnog) goed voor haar ontwikkeling zou zijn. Toch kwam ze tot de conclusie dat de druk bij zo’n opleiding te veel op techniek ligt, terwijl ze juist de expressie belangrijk vindt. Ze heeft wel andere opleidingen gevolgd, waaronder een yogaopleiding, een opleiding tot communicatiekunde, psychologie, compositieles en workshops op het gebied van kunst.

Al op negentienjarige leeftijd stapte Hoeijmans in het huwelijksbootje. Als kostwinner zorgde ze ervoor dat haar man kon studeren. Toen hij eenmaal klaar was met zijn studie Fysiotherapie is ze gestopt met werken en kregen ze kinderen, een zoon en een dochter. In 1977 verhuisde de familie naar Eindhoven.

“Toen ik hier eenmaal woonde en alles op orde had, kwam ik in een groot zwart gat. “Ik dacht altijd: iedereen kan depressief worden, maar ik, met al mijn optimisme en enthousiasme, niet. Ik kwam erachter dat ik het toch ook in me had.” Na twee maanden depressief te zijn geweest, kwam de ommekeer. Een innerlijke inspiratie en inzicht brak zomaar ineens door…op een zonnig dag. Ze wist en voelde dat, als ze zelf niet in beweging kwam, ze afhankelijk zou worden van hulpverleners. Yogales bood een uitkomst. “Daar leerde ik dat als je niet tot rust kunt komen in jezelf, en kunt ontspannen in Zijn, je moeilijk in contact kunt komen met de wereld om je heen.” Ge-enthousiasmeerd en geïnspireerd volgde ze een yogaopleiding en startte eind 1979 met het geven van yogalessen. De praktijk groeide en bloeide vanzelf en moeiteloos en ze deed dit werk met veel inzet en plezier, volgde aanvullende workshops en eind jaren tachtig studeerde ze af aan de Opleiding voor Spirituele Psychotherapie.

Begin jaren negentig begon ze met intuïtief sluier-schilderen. Deze techniek van sluieren met aquarel en water om zo een beeld te “laten” ontstaan, sprak haar zeer aan en verdiepte haar vertrouwen in haar creatieve vermogens. Op haar eerste schilderij ont-sluierde ze een moeder die haar (licht) kind tegen haar hart gedrukt hield. Het schilderij kreeg de titel: Innerlijke groei. Er kwam ook spontaan een bijbehorend gedicht tot expressie.

Op dit moment geeft ze intuïtieve schilderlessen. waarbij de nadruk ligt op de dingen die iemand wél kan, in plaats van op de dingen die iemand niet kan. Het leukste aan kunst vindt ze het inspireren van mensen. “Ik kan zo genieten van het inspireren van anderen en van het geluk van een ander. Het is essentieel in mijn leven, een inspiratiebron.”

Sinds tien jaar speelt Hoeijmans intuïtief muziek op kristallen klankschalen. “Wat ik daar heel leuk aan vind is dat je vanuit je gevoel moet spelen. Het is de taal van het hart en het raakt je, in welke cultuur je ook leeft.”
Muziek ziet Annet als klankexpressies waarin gevoelens geuit kunnen worden, schilderijen als kleurenexpressies, als beelden van de Ziel.

Eindhoven 2005